บทที่ 102 เอาใจ - 3

“ใจเย็นสิคะ รอโอกาสดีๆ ก่อนสิคะ”

ณรันดาเอ่ยขึ้นอย่างเห็นใจ เธอเองก็อยากจะบอกให้ลูกสาวรู้ไม่ต่างกับเขา เพียงแต่เธอยังไม่รู้ว่าจะบอกอย่างไรให้เด็กเข้าใจดี และอีกอย่างเธอไม่รู้ว่าถ้าบอกไปแล้วเด็กๆ จะเป็นอย่างไร จะรับได้หรือเปล่า อันนี้เป็นสิ่งที่เธอกลัวมากที่สุด

“โอเคครับ รอก็รอ... ตอนนี้ผมว่าไปชวนเด...